Eindejaarsfeest vrijdag 24 mei 2019

Op vrijdag 24 mei vierden we met een muzikale lunch het eindejaarsfeest van de Nederlandstalige Club Alicante (NCA). Dit was voor het eerst georganiseerd door de feestcommissie bestaande uit Olga Dekker en Wil de Vries. Als nieuwe leden vielen wij, als laatsten aangekomen op het feest, met onze neus in de boter. We mochten het verslag maken. We kwamen 14.05 uur aan in de feestelijke Finca Campoamor in Alicante. Op deze activiteit kwamen 40 leden af waarvan zeker 90% in het wit was gekleed. In het wit en met Hawaï-slingers zaten alle deelnemers al aan de wijn. Voorzitter Peter van Lingen wilde even stilstaan bij het overlijden van onze oud-voorzitter Philip de Bruijn en er werd 1 minuut stilte gehouden. Ook dat hoort erbij! Daarna was het gezelligheid troef. Begroet door Hans en Wil die we vanuit een ander circuit al kenden en oude vrienden Anne en Freddie voelden we ons meteen thuis. Lekkere muziek door onze eigen DJ Joop Wieten, een menu van tapas die elkaar in rap tempo opvolgden en heerlijke wijn. Kletsen, ‘ouwehoeren’, lachen, eten, drinken, dansen en uiteindelijk zelfs een polonaise (voor wie wil). Kortom, een gezellige middag die smaakt naar meer. Aangekomen op de parkeerplaats bleken we net niet weggesleept, a narrow escape!

Hasta la proxíma! Pim en Jacqueline
¡Porsche rijden!




Eerder dit jaar werden we door Peter van Lingen uitgenodigd om deel te nemen aan de Porsche Experience Day en deze ochtend, 22 mei 2019, togen we dan ook, vooropgegaan door onze Porsche-rijdende initiatiefnemer, naar de dealer in Alicante.

Daar aangekomen werden we allervriendelijkst ontvangen (ik heb het hier in Spanje bij andere autodealers wel eens anders meegemaakt) en werd ons koffie met iets lekkers aangeboden hetgeen bij ons, Nederlanders, uiteraard meteen in goede aarde viel.

We kregen daarna uitleg over wat er zou gaan gebeuren en aansluitend werden er wat formaliteiten vervuld, want men wilde uiteraard wel graag weten of iedere chauffeur over een geldig rijbewijs beschikte. En toen vanuit de toonzaal naar buiten: daar stonden 4 blinkende sportwagens op ons te wachten, de een nog mooier dan de ander en met vermogens van vele honderden paardenkrachten: 3 of 4 maal zoveel als een reguliere middenklasse sedan.

We gingen telkens met 2 personen in één auto en vertrokken, vooropgegaan door onze vriendelijke Porsche-leider, richting Alcoy. Na korte tijd reden we door de bergen (zoals ik stiekem had gehoopt). Aanvankelijk met “sedan-snelheid”, maar dat was natuurlijk om aan deze snelle auto’s te wennen. Ook hadden we allen walkietalkies aan boord, via welke onze leider instructies gaf omtrent de volgende afslag en of we verderop in verband met de veilige passeer-afstand, bijvoorbeeld wielrenners konden verwachten. Gaandeweg raakten we het eerste kwartier dus gewend aan de auto’s. Na de eerste stop wisselden we nog niet van auto’s, maar werden de bijrijders in de gelegenheid gesteld ook een poosje te sturen. Ik vond de rit gaandeweg eigenlijk wel erg mak verlopen en vroeg bij de volgende stop aan Peter of hij de leider wilde aanmoedigen om eens wat gas te geven. Dat deed Peter en hij fluisterde de Porsche-man in dat ik wel zou volgen. Het bleek niet tegen dovemans oren gezegd want daar gingen we weer. Eerst kalm, maar daarna werd de auto van de leider in enkele seconden opeens een klein stipje. Dat was voor mij het teken dat het gas erop mocht en dat liet ik me geen twee keer voordoen! Vanaf dat moment kon je voelen dat je in een super sportwagen reed: wát een vermogen! De Porsche-man en ik hebben dan ook een poosje flink op het gas getrapt en het was heerlijk om eens met hoge snelheid over (goed geasfalteerde) bergwegjes te scheuren. Uiteraard had de Porsche man veel ervaring, maar ik vond het toch wel heel leuk dat ik hem goed kon volgen.

Dít was een openbaring: het leek wel of die auto’s tijdens de rit met een superlijm-spoor aan de weg waren gekleefd. Zelfs bij hoge snelheden door de bocht gaven deze auto’s geen krimp.
Na een poosje racen hield onze leider in, want we waren onze andere rijders intussen kwijtgeraakt. Na enkele minuten wachten verschenen deze weer. Onze leider gaf door diens raam een duimpje, ten teken dat we samen even supercool hadden geracet. Na nog enkele wisselingen van chauffeur en autootje reden we redelijk rustig (max. 150 km/u) via de autosnelweg terug richting dealer.

Nadat we gearriveerd waren werd ons door Porsche een tasje met documentatie aangeboden met daarbij ook nog een miniatuurtje van een oud Porsche model.

Iedereen was enthousiast over deze automobielen en wat mijzelf betreft was het een superleuke ervaring om eens met een snelle Porsche in het wild te kunnen rijden. Raggen soms, waarbij ik op rechte stukjes op binnenwegen snelheden tegen de 170 km/u haalde. Wanneer ik bij die snelheid nog eens flink gas gaf, presteerde de auto het waarin ik op dat moment reed, een rookwolk van verbrand rubber te maken. Racemachines zijn het. Luxe racemachines. Een superleuke ervaring. Jammer dat ik maar een enkele garage heb. Maar ach, in mijn Volvootje kunnen wél wat meer boodschapjes.

Ed Hempenius.
Bericht van uw penningmeester

Aan de leden van de NCA.

Betreft betaling van de contributie 2019-2020.

Om de betaling van de contributie goed te laten verlopen, laat ik u nu al weten hoe de procedure is.

1 Periode van vrijwillige betaling: van 1 september tot 1 oktober: alleen per bank. 2 Periode van verplichte betaling van 1 oktober tot 1 november: contant tijdens de koffieochtenden of per bank. 3 Na ontvangst van een herinnering heeft u nog tot de jaarvergadering de tijd om te betalen: alleen per bank.

Als u na de jaarvergadering nog niet heeft betaald, wordt u uitgeschreven. Inschrijven kan dan alleen op uw verzoek en kost dan € 7,50 pp extra. (Dit geld komt ten goede aan het goede doel) Als u niet bent ingeschreven, kunt u niet deelnemen aan clubactiviteiten.

Eind augustus krijgt u een e-mail waarin u gevraagd wordt om de contributie te betalen en krijgt u de verdere informatie.

Met groet en een prettig zomerreces,

Gerard de Vries.