Geselecteerde items  uit de nieuwsbrief
                      




“In veel opzichten een bewogen jaar” , hoor je wel op het nieuws.
Geldt dat ook voor jullie persoonlijk? Of voor de mensen om je heen?
Bewogen, er zat beweging in ja. Ook in de NCA.
Een rare zomer met zo maar een aantal berichten over (oud-) leden die ons
ontvielen, maar ook inschrijving van veel nieuwe leden.
We gingen op reis of bleven juist thuis, al dan niet gedwongen door onze gezondheid.
Maar altijd wisten we elkaar weer te vinden. Bij de wandeling, bij het kaarten of
tijdens het golfen. En vooral tijdens de goed bezochte koffie-ochtenden, aanvankelijk
op Bonalba maar de laatste weken in ons nieuwe “home” bij de TIC.
Ze zeggen wel eens: stilstand is achteruitgang. Vandaar, dat ik blij ben dat het een
bewogen jaar was.
Namens het bestuur wens ik jullie allemaal een jaar zonder klachten, zonder verdriet,
zonder onenigheid en vooral met veel liefde en beweging!
En vooral veel gezondheid!

Guus van Zoest.
2e clublunch, 25 november 2022 in restaurant La Cova El Campello.

Eindelijk was het zover, clublunch. Voor een aantal leden, die waarvoor Bonalba
onbereikbaar is, de mogelijkheid om anderen te zien. Tussen kwart over een en half
twee druppelen de NCAers binnen, alleen, met z’n tweeën of in groepjes, kijkend,
zoekend, besluitend. Dat is de tafel voor ons. Hoe later je komt, hoe minder keus.
Water en rode wijn worden op tafel gezet en de flessen witte wijn in koelemmers ernaast.
De menukaarten, gemaakt door Olga, worden uitgedeeld, zodat ons korte termijn
geheugen wordt ondersteund.
Nadat we achter een gevuld glas zitten, neemt onze voorzitter Guus het woord.
Hij heet ons van harte welkom, bedankt de organisatoren van de lunch en brengt een toost uit op ons gezellig samenzijn.
Als de eerste gang is opgediend, beginnen de tafelgesprekken. Uiteraard over van Gaals eleven, de clubactiviteiten, wat we deze zomer beleefd hebben, energieprijzen, pensioenen, covid, Schiphol enz.
Voor de nieuwelingen onder ons, een gemakkelijke manier om elkaar beter te leren kennen.
Na de koffie betaalt Wim, onze penningmeester, de rekening en nemen we afscheid en gaat een ieder
weer op huis aan, terugkijkend op een geslaagde middag en heerlijk eten.

Groet,
Gerard de Vries
NCA Kerstlunch 2022; “gezellige volle bak”

Ik kon er niet van slapen: “.... onze eerste NCA-kerstlunch; zóooo spannend”. Vroeg
uit de veren, want er ‘moet’ nog van alles voor we naar La Nucia rijden. In ieder geval
eerst nog een feestelijk strikje scoren in het dorp, want bij gebrek aan een passende
smoking moet ik in ieder geval een beetje laten zien dat ik het bestuur serieus neem
met hun uitnodiging “feestelijk” gekleed te verschijnen. “Zou het een sjieke bedoening
zijn?”, lachten we nog toen we de uitnodiging zagen.
Om 13.30 uur zou het feest bij “Nuevo Alcazar” beginnen, maar we stonden al om 13.15
uur op de parking te trappelen van ongeduld. Vanuit Monforte del Cid bleek het maar
45 minuten rijden. Vrijwel tegelijkertijd parkeerde naast ons een enthousiast onspaans gezelschap.
“Die gaan ook joh”, fluisterde mijn vrouw. “Ben je gek, die zijn er niet op gekleed!”
Wachten of naar binnen? Toen we uitgediscussieerd waren was het de hoogste tijd voor het laatste.
Wat heet “hoog tijd”; bijna te laat!
Bij de entree stond een groot gezelschap zich (al) te verdringen voor de zojuist geopende voordeur.
Ik vroeg mijzelf af waar het aperitief was, maar al snel werd duidelijk dat we geacht werden direct aan tafel te gaan (… terwijl ik net zo’n last van de droge lucht had gekregen).
We zagen nog één tafel waar gasten niet bezig waren met een stoelendans en stelden ons voor aan de twee leuke zussen (later bleek het om moeder en dochter te gaan), die blijkbaar net als wij en goed uitzicht wilden hebben op de rest van het gezelschap.
Op tafel stonden 2 flessen rode wijn en 2 liters water.
Schichtig keek ik om me heen of er al ergens ingeschonken werd. Helaas, pas na het openingswoordje van de voorzitter (met uitleg omtrent het afgesproken “drankgedrag”) dorst ik ons in te schenken.
Tot opluchting van mijn 7 tafelgenoten geloof ik. Én “de tafel” ging hardop aan het rekenen: “per 4
gasten een fles, anderhalf glas pp, zij drinkt alleen droge witte (en die staat niet op tafel) en zij drinkt niets, dus ik ..….” (Nee hoor, zo berekenend was ik alleen ;-)
Na wat gebabbel over het menu en de gemaakte menukeuzes doken we aan tafel in prima, meer “diepgaande”, gesprekken.
Helaas nagenoeg alleen met de directe buur, want een gesprekje met de overbuurman op 3 meter zat er niet in aan deze grote ovale tafel
….. in het luide geluid van 53 (top-opkomst begreep ik) tevreden tokkende clubvrienden.
Maar, direct na het serveren van iedere gang kon je in de opvallende stilte van het
‘preuvenement’ een kort vraagje lanceren op een wat grotere afstand … maar het
bleef toch lastig converseren met mijn tinnitus. Waar kom je vandaan? Al lang lid? Permanent in spanje? Ga je vaker naar de club? En meer van die standaard binnenkomertjes, voor als je vreemd bent
voor elkaar. Met mijn linker buurvrouw kon ik wat “verder” (de rechter spreek ik al 40 jaar dagelijks).
Ik had haar en haar man ook al getroffen tijdens de clublunch in november. Leuk om leuke lui te leren kennen, dáár waren we uiteindelijk toch ook lid voor geworden; “contacten opdoen en wie weet nieuwe vrienden in den vreemde maken.”
Het servies verliep vlotjes. De gegratineerde mosselen zagen er prima lekker uit en daarna volgde al direct een intermezzo dat normaal pas na de 3e gang van een copieus diner binnenkomt;
een limonspoom. Na de lamsbout (helaas veelal meer bout dan lam) werd al snel de dessert-surprise gelanceerd; “dame blanche con nata” …. dat was ook hét signaal voor de meesten om op te stappen nu de niet koffie niet inbegrepen bleek. “Ook geen chopito?” kraaide een tafelgenote die goed wist hoe het hoorde ….. helaas.
Al met al vond ik het een gezellige lunchbijeenkomst. Wel een beetje weinig “kersterig”.
Naast een goed gezellig gezelschap horen daar voor mij toch ook een sfeervolle kerstaankleding bij,
evenals leuke tafelspeeches en eindejaarsboodschappen en een verrassend menu.
Wat minder statisch mag ook; een informele borrel vooraf of koffie na afloop in de bar kan ik ook altijd wel waarderen om het “mingelen” te stimuleren. Maarrrr (om misverstanden te voorkomen!), klagen doe ik over niets en ik dank betrokkenen voor de organisatie van deze leuke middag.
Ben er volgend jaar weer graag bij! Iedereen alvast een fijne kerst en een goed begin van een fantastisch 2023 gewenst.

Tot ziens!